“Euskal” blogosfera… eta Bilbo… eta ni

Aipatu nizun lehengoan martxan dagoela aurtengo Blogetan lehiaketa, eta aurrekoan ez bezala, ez dudala parte hartuko. Ekimena baliatuta, galdeketa prestatu du Azkue Fundazioak euskal blogosfera zertan den jakiteko asmoz: Euskal blogintzari buruzko inkesta.

Bertan diotenez,

Euskal blogintzaren egoeraren azterketa egin dugu eta, azken urtetan alor honetan ikerketa edo analisi sakonik egin ez dela ohartuta, euskal blogintzaren inguruko inkesta publikoa sortu dugu. Edonork bete dezakeen inkesta da eta horren helburua, euskarazko blogen inguruko datu baliagarriak lortzea da: kopurua, nola kudeatzen diren, zein baliabide erabiltzen dituzten, etab. Inkesta honen emaitzak publikoak izango dira eta partekatu egingo ditugu.

Nire ustez, ez da erreza izaten “euskal” horrekin batera esan nahi dena zehaztea: euskalduna? euskaraz idazten dena? euskara ulertzen duena?… Ez da oraingo kezka; aspalditik galdetzen diot neure buruari (eta argitaratu ere bai) nor den euskaldun. Edo euskal hiritar. Edo… Edonola ere, inkesta erantzun egin dut eta galderak pentsarazi didatela onartu behar; besteak beste, noiz eta zergatik idazten dudan gaztelaniaz eta euskaraz.

Azken finean, blogosferan bertan dudan jarrerak ez dit errazten “euskal” horrekikoa. Egia da blog honetan euskaraz idazten dudala (gutxi), baina, aldi berean, susmoa dut nire blog (edo txoko, edo kanpamentu) nagusian gaztelania ari dela nagusitzen, horrela ateratzen zaidalako. Agian, Bilbon gertatzen denaren isla izan liteke; euskarak Bilbo behar duela idatzi du Patxi Saezek.

#Txiotesia2 lehiaketan partaide

Tesi bat egiten ari zarenean sarri antzean galdetzen dizute ea zertaz den. Laburtzen eta errazten saiatzen zara, solaskidea eta testuingurua kontuan hartzen baina, hala ere, gehienetan aurpegi arraroak sumatzen dituzu.

Oraingoan, areagotu egin da erronka. “Txiokatu zure tesia 6 mezutan” antolatu du Unibertsia.net atariak bigarren urtez. Laburbilduz; asmoa, ikertzaile euskaldunek  egiten duten lana gizarteratzea eta lan horren atzean dauden pertsonei izen-abizenak jartzea. Zeregina, berriz, motza bezain zaila: tesia, urtetako lana alegia, 6 txiotan kontatzea #txiotesia2 traola erabilita. 6, ez gehiago eta ez gutxiago, azaroaren 18ko 9etatik 21ak arteko epean. Bi sari emango ditu epaimahaiak: txiolari ulergarriena eta txiolari originalena.

Badakizu horrelako erronketan erraz sartzen naizela buru-belarri. Areago, laburtze lan hori modu originalean egiteko, kopla bidez egitea bururatu zitzaidan. Eta hona hemen emaitza (“Egun da Santi Mamiña” musikaz abes daiteke)

Hauexek hurrengoak:

Eta azkena

Garaipena lortuko ote? Auskalo; guztira, 46 izan ginen. Irabazleak, hilaren 26an egingo den jai batean iragarriko dituzte. Edonola ere, hamaika orrialde dituen urte luzetako lana laburtzeko ahalegina egin dut, eta bertsotan gainera. Bai horixe!

Galtzen ikasi eta galduz ikasi

Ez da gauza bera, baina biak ikasi beharrekoak. Eta horixe ere atera beharko dut blogetan lehiaketatik, finaletik kanpo geratu bainaiz. Ez dut porrota ukatuko; sarrera honek ez du ezer zuritzeko asmorik, baina bai barrua nolabait hustutzekoa eta eskerrak ematekoa.

Banekien oinarriak ikusi bezain laster lehiaketak luze joko zuela; botua egunero ematearena ez zela nire aldeko baldintza, eta, hala gertatu zait: pixkanaka-pixkanaka, laugarren postutik ezin aurrera egin. Agian, esparru honetan ere, estrategia egokiak baliatzen jakin behar da; izan dut horrelako bozkaketetan galtzeko esperientzia gehiago.

Dena den, –eta, berriz diot, ez dut garaipen gisa saldu nahi, ezta gutxiagorik ere– ez da ahuntzaren gauerdiko eztula 193 botu jaso izana (kategoria bereko hiru lehenengoek, berriz, 327, 284 eta 263, hurrenez hurren, eta epaimahaiaren erabakiak ez du aurrekoa aldatu) eta oso jatorri desberdina dutenena gainera.

Are; lehiaketaren webgunearen bidez emandako botuak ezin kontrolatu nik, baina Twitterren aldeko txioak eta babesak ugari izan direlakoan nago, era pertsonalean agertu baitira boto-emaleak. Hona hemen zerrenda luze hori, esker onaren adierazle egunen araberako ordenan (barkatu baten bat kanpoan utzi badut): Goiuri, Goyo, Eneko, Garazi, Iker, Pilar, Elisa, Marcos, Berta, Iñaki, Gorka, Gorka, Mikel, Josemari, Jesus, Jesus, Guillermo, Nerea, Lorena, Lucía, Asís, Asier, Josu, Ander, Jara, Iruri, Igone, Javier, Josu, Maider, Rodrigo, Iñigo, Imanol , Iñigo, Iñigo, Javier, Javier, Naiara, Urko, Itsaso, Iñaki, Begoña, Jon, Alvaro, Carlos, Urtzi, Javier, Gontzal, Isaac, Fernando, Mikel, Sagra, Galder, Joxe, Jorge, Josi, Maria, Jorge, Josetxu, Garbiñe, Cristina, Jon, Noemi, Mikel, Juan Carlos… Zuoi guztioi, eta webgunearen bidez bozkatu duzuenoi, besarkada bana, twitterren bidez adierazi nuen bezalaxe…

Beraz, zuekin eta zuengatik, brindisa, birtuala izan arren…

Azkenik, kontu honekin baten bat gogaitu badut, honezkero barkatuko ninduela espero dut.

Pragako Comenius Museoan

Eta bizitzak aurrera darrai, “Ikasle eta irakasle” honen ibilbideak bezalaxe. Laster arte, adiskide hori!

“Blogetan” sarian… zurekin

2013aren bukaeran iragarri nizunari jarraiki, Blogetan lehiaketan dugu “Ikasle eta irakasle” hau. Izan ere, bertako baldintza guztiak betetzen ditu, izar bokaziorik izan ez arren.

Besteak beste, lehiaketaren helburua blogak eta euskal blogariak saritzea da, ezagutzera emanez eta blogetan euskararen aldeko erabilera sustatuz. Eta azken hau bada txoko honen iparrorratz nagusia. Bestalde, euskal blogariei dagokienez, inoiz sailkapen horietatik kanpo geratu banaiz ere, oraingo honek in zalantzarik ez dela egongo uste dut.

Bozkatzeko lehendabiziko epea urtarrilarean 27an hasiko da, bihar bertan, eta otsailaren 16an bukatu. Bozkatzea bi modutara egin daiteke: www.blogetan.com webgunean erregistratuz eta egun bakoitzean boto bat kategoria bakoitzari emateko aukera izango duzu zein twitter bitartez, #blogetan traola erabiliz, bozkatzen duzun blogaren esteka eta zein kategoriatan parte hartzen duen zehaztuz.

Hala ere, errazena, estekari jarraitu eta orrialdean “bozkatu” edota “twitter” sakatzea (kontua baduzu, jakina)

Blogetan 2014Ez ahaztu, beraz, “gizartea eta politika” kategorian dagoela (nagoela / gaudela), egunero bozka daitekeela eta publikoaren bozkatzeak lehenengo fasean %50 balioko du, euskararen munduko eta teknologia berrien inguruko adituez osaturiko epaimahaiaren bozkatzeak beste, alegia.

Aurrera begira, zer?

Urtea bukatzen den honetan blog honi erreparatu nahi diot, irakurle lagun hori. Kontraesankorrak diruditen bi konturekin natorkizu.

Alde batetik, eta ia urte beteko ibilbidea betetzear dagoenean, lehiaketa batera aurkeztu da “Ikasle eta irakasle” hau. Azkue Fundazioak eta Argiak antolatutako Blogetan deritzonera, hain zuzen. Argi dago bertan aurrera egingo badu, zeure laguntza eta botoak ezinbestekoak izango zaizkiola.

Bestetik, eta hamaika hilabete pasatu direnean –argi dezadan kasu honetan hamaika horrek ez duela asko esanahia hartzen; zenbakia bere horretan, besterik ez– guneko arduradun nagusiak rara avis, hotsberezia naizela esaten dit: euskaraz argitaratzen dut Deiaren blogosferan eta ez maiztasun handiegiz –honekin ez nator bat, astean behin, zintzo-zintzo–. Hortaz, bisitariak gutxi direla –zaretela–, nahiz eta batek baino gehiagok esan –aurrez aurre– ikusi duela bloga; are, euskara askorik ez dakien aspaldiko ezagun batek nik hemen idatzitakoa irakurtzen saiatzen dela esan zidan orain dela gutxi. Iruzkinena… begien bistakoa da.

Laburbilduz, geroa definitu beharko laster. Eta, bakarrik baino, nahiago bidaide hurbil bazintut. Edonola ere, urte berri on!