4 urteren ondoren, bizirik diraugu

2013ko otsailaren 7an egin nuen hemen lehendabiziko sarrera; agurra izenburua izan zuen. Lau urte joan dira, beraz, ia konturatu gabe. Ez dakit azpian Azkue Fundazioaren egunkari-blogean idatzi dutenari jarraikiz arrazoi bila ibiliko ote nintzen hasteko; hasteko edo lana bikozteko, auskalo. Edota duela lau urte Goio Aranak idatzitakoari benetan jaramon egin nion blogen bigarren loraldian.

four
Lenore Edman Flickr-en

 

Kontua da, gorabeherak gorabehera, oraindik bizirik dirauela blogtxo xume honek (Noemi Pastorren hitzen itzulpen askean), bidean ikusentzunezko edukiak galdu arren, edota orain inora eramaten ez duten estekak egon arren.

Izenburuaz ari naizela, bestalde, duela gutxi Tíscar Larak, Sarean dudan beste erreferenteetako batek alegia, emandako hitzaldi batean, irakaslea etengabeko ikasle gisa agertu zuen.

Ondorioz, ikasten (eta irakasten) segituko dugu, zalantzarik gabe. Eta, noizean behin, agian, euskaraz hezkuntzaz (zentzurik zabalenean) hemen idazten.

Irudiak eta sinesgarritasuna

“Egia da, neuk ikusi dudalako” kantatzen zuen Oskorrik. Ikusi dugunean ezin ukatu egia denik. Edo bai?

Horrelako zerbaitez ohartarazten zuen duela gutxi Miguel Angel Santos Guerrak bere blogean, zinemari buruzko bere eskarmentuan oinarrituta. Eta izpiritu kritikoaren beharra aipatzen zuen. Irudien irakurketa kritikoa ezinbestekoa da. Erreparatu, bestela, berri bera nola “janzten” den hedabide desberdinetan.

Umeekin (edota edozeinekin egia esan) esperimentu txiki bat egin daiteke, telebistan (edo Interneten egun) ikusten diren irudien ustezko objektibotasunaz (eta erabileraz) jabetzeko. Egin paperezko tutu bat eta eskatu horren bidez begiratzeko, eta horren ondoren tutua erabilita ikusi ezin baina dagoen zerbaitez galdetu; alegia, pertsona bat baino gehiago badago baina tutuaren bidez bakarra ikusten bada, galdetu ea urlia bakarrik dagoen. Zer esanik ez, muntaiak egiten badira edo irudiak “ukitu”. Horretan ere, askok badu eskarmenturik: luzeago hitz egin, baina zatia aukeratutakoan, informazioa (edo testuingurua, edo iritzi osoa, edo ñabardura…) galdu; irudiak nahastu; photoshoparen mirariak… Nahita edo nahigabe, auskalo.

Eta irudien egiarekin lotuta, egunotan ikusi ahal izan dugun argazki bat datorkit burura. Noos kasuko fiskalaren argazki batean, bere bulegoan hipermerkatutik edo hartutako erosketa-horga ageri zen hori, hain zuzen (gogoratzen ez baduzu, [Enlace roto.]). Muntaia edo benetakoa? Ez dirudi oso logikoa, areago oraindik, enpresaren izena ageri denean. Ez dakit horga hori eramateagatik salatuko duten edo ez , baina, argazkilari ezagun batek esan zidan bezalaxe, gizarte-mailako jarduera publikoetan egindako argazkietan, badaezpada, edalontzia ez erakutsi.

Baina, nor da hau?

Agian hori galdetuko diozu zeure buruari.

Googlen bilatzea da nitaz gehiago jakiteko aukera bat, noski. Neuk ere  egiten dut , jakinminak bultzaturik  (neure buruaz dioena bilatzeraino iritsita inoiz). Edota nik idatzitakoei erreparatzea izan liteke beste bide bat.

Dena den, gauden garaian eta denbora laburra izaten dugula kontuan hartuta, Nick dut nik saioan iaz egin zidaten elkarrizketa dakarkizut jarraian.

Hezkuntzari buruzko iritzirik bota nuen bukaera aldera, egindako galderaren baten harira. Egia badiotsut, kazetariak nahiko ondo aztertu zuen nitaz zegoena. Google baliatu ote zuen?

Agurra

Ez da hau Sarean izango dudan lehendabiziko txokoa; azkena ere ez, seguruenik. Beharbada ezagutuko duzu nire kanpamentu nagusia, Botxotik ziberespaziora. Bertan idatzi dut inoiz hezkuntzaz; euskaraz, berriz, maiz. Baina bien uztarketa izango dut iparrorratz  hasi dudan bide berri honetan.

Badaramat denboratxoa blogeatzen; horrexegatik, agian, ez nago honen ziur Goio Aranak adierazitako bigarren lorealdian gauden (baina erreparatu diot dekalogoari, ez pentsa) Hizkuntzarekiko zor bat dudala sumatu dut agian; edota, berriz ere, ezezkoa ematea kosta zaidala. Azken finean, hemen naukazu, Sarean eta sareetan beste topagune bat erakitzeko borondateaz.

Agur t’erdi [Enlace roto.], eta bereziki zuri, irakurle lagun horri. Bidaide (eta ez gogaide ezinbestean, elkarrizketa eta eztabaidari tokia eskainiko baitiogu, irakurle ezezik solaskide ere izanik) izango zaituztedalakoan…